A asociación cultural Fillos de Galicia ven de poñer en marcha unha campaña de afiliación baixo o lema de �Para que a ponte non caia… terma ti tamén dela�. Entrevistamos a Casdeiro, xestor de Fillos e responsable da campaña, para saber os motivos e obxectivos da mesma. (máis…)
Israel Rey, ourensán que na actualidade permanece afincado en Madrid, achéganos unha historia que poderíamos considerar como exemplar da emigración galega. Soutomaior, na provincia de Pontevedra, conta cun porcentaxe altísimo de cociñeiros en Madrid. O pobo chegou a recoñecer tal actividade cunha estatua erixida ó gremio. Israel coméntanos esa historia da man de Carlos Porto, hosteleiro madrileño. Bo proveito. (máis…)
Irene Lema, periodista gallega afincada en Madrid, nos acerca una reflexión sobre la comida gallega, siempre tenida en alta estima por su sabor, pero pocas veces planteada en el ámbito de su salubridad A pesar de que la globalización haya influido en los hábitos alimenticios, por el aumento de la comida pre-cocinada y rápida, en España la ingesta todavía tiene una caracterización endémica. El consumo de alimentos todavía puede explicarse en función de la localización de los hogares. Aquellas zonas geográficas con tradición, costumbres y cultura, influyen de forma decisiva en lo que se come. (máis…)
Juan Carlos Iniesta é o director de Galicia Hoxe, programa de radio que leva quince anos emitíndose para a comunidade galega en Bos Aires (ou xa, gracias a internet para quen o queira escoitar, pinchando aquí). Trala polémica formada pola carta da Federación de Sociedades Galegas de Arxentina e as declaracións de Francisco Lores, Iniesta escribe o que poderíamos considerar unha carta aberta a algúns dos políticos galegos. Con datos incontestables e o seu habitual bo facer no papel, abre outra vía para a necesaria polémica na que animávosvos a participar. (máis…)
Maximino Fernández Sendín é o biógrafo e descubridor para os tempos que corren dunha das figuras máis apaixoantes que se lembran das que Galicia deu o mundo. A historia de Alfonso Graña resume a de moita da emigración galega, orixe humilde e triunfo final, pero un tiunfo sobre o que poder dos negocios ou as habilidades comerciais non poden obrar, senón a personalidade e a intelixencia. Sobre el mellor ler o artículo. Sobre Maximino cabe resaltar a súa labor, dura, ardúa, meticulosa, brilante, única e exploradora do ignoto, dado que, antes de chegar el, había un par de folios escritos sobre o Rei galego da Amazonia , agora temos unha biografía detallada, rigurosa e traballada. Gracias a el. Tamén gracias a el podemos ter un extracto resumido desde libro e a aportación de novos datos, o seu traballo non para nun libro. O seu interese é constante e real. O seu amor por Galicia levouno a establecer recentemente a Casa Museo Pazo da Cruz, un museo con máis de 3.800 pezas sobre Galicia e a súa historia. Sen dúbida un home necesario para a nosa cultura do que agardamos máis novas. (máis…)
O Fol traenos unha reflexión, realmente necesaria, sobre o folclore galego, encarnado na súa máxima expresión, a gaita e a veneración que moitos prestan hacia un instrumento que parece que non sufre evolución, senon invasión. Moitas formacións actuais caen dentro dunha espiral con oríxenes recoñecibles e alleos, e cunhas estéticas que se afastan da tradición que, súponse, desexan representar. Como toda expresión folclórica, é o resultado e a delatora do carácter dn pobo. Coidado: pode provocar reflexións. O debate está aberto. Xa sabedes como opinar. (máis…)